Replicating memes

In line with what I usually do at conferences, I lost my glasses at the GNOME Beer event this year. If somebody found it, and maybe even has it, please let me know. It’s kinda hard to see presentations without it.

This is to let Rob Taylor and David Schlesinger know that they better start organizing S.M.A.S.H.E.D.

Not all discussions are easy. If discussions were to be easy, the bar wouldn’t be high enough for your bullshit filter to be effective here.

During dark hours of discussions the nineties syndrome of wanting immediate results plays its role among spectators: It’s not a popular job to be a dissident. It’s not popular to be critical about a (the leader of a) popular idea. This is illustrated by the intellectually absurd criticisms David Schlesinger receives.

Yet is the critic who monitors the organs of a society key to that organ either producing for its stakeholders, or failing and dragging the entire society it serves down with it.

In Western Europe we traded Kings and Popes for a government that is held accountable by an opposition. Many countries and cultures adopted this system of governance. That’s because it undeniably works. If you have a better system in mind, that can be put to the test, please come forward.

It is good that the GNOME foundation board has decided to increase the amount of surveys. But I have one request which I didn’t succeed in raising before the end of last year:

Although I accept the decisive role a group of leadership has to take, I want foundation board members and employees to be held accountable for the decisions they make. Especially the ones where they go against the results of such a survey.

But this is not up to me.

*edit* They are showing an old episode of Married with Children on TV, I’ll be back in half an hour!

Hello Astronomers

it is Solstice.

(this from Wiki)

Of the many ways in which solstice can be defined, one of the most common (and perhaps most easily understood) is by the astronomical phenomenon for which it is named, which is readily observable by anyone on Earth: a “sun-standing.” This modern scientific word descends from a Latin scientific word in use in the late Roman republic of the 1st century BC: solstitium. Pliny uses it a number of times in his Natural History with the same meaning that it has today. It contains two Latin-language segments, sol, “sun”, and -stitium, “stoppage.”^[2] The Romans used “standing” to refer to a component of the relative velocity of the Sun as it is observed in the sky. Relative velocity is the motion of an object from the point of view of an observer in a frame of reference. From a fixed position on the ground, the sun appears to orbit around the Earth.^[3]

To an observer in inertial space, the Earth is seen to rotate about an axis and revolve around the Sun in an elliptical path with the Sun at one focus. The Earth’s axis is tilted with respect to the plane of the Earth’s orbit and this axis maintains a position that changes little with respect to the background of stars. An observer on Earth therefore sees a solar path that is the result of both rotation and revolution.

The component of the Sun’s motion seen by an earthbound observer caused by the revolution of the tilted axis, which, keeping the same angle in space, is oriented toward or away from the Sun, is an observed diurnal increment (and lateral offset) of the elevation of the Sun at noon for approximately six months and observed daily decrement for the remaining six months. At maximum or minimum elevation the relative motion at 90° to the horizon stops and changes direction by 180°. The maximum is the summer solstice and the minimum is the winter solstice. The path of the Sun, or ecliptic, sweeps north and south between the northern and southern hemispheres. The days are longer around the summer solstice and shorter around the winter solstice. When the Sun’s path crosses the equator, the days and nights are of equal length; this is known as an equinox. There are two solstices and two equinoxes.^[4]

We used to observe and celebrate this event widely, the Romans moved the birth of Christ to Solstice to usurp it .

Now people celebrate fiction instead of fact ..unless your an Astronomer that is.

Praise the Laws and Happy Solstice.

– Ordono Mundi

ps. I think Solstice was yesterday, but oh well..

The discussion with Richard Stallman ended with requested silence.

I’d like to ask people to use the following meme for future such discussions:

La pensée ne doit jamais se soumettre, ni à un dogme, ni à un parti, ni à une passion, ni à un intérêt, ni à une idée préconçue, ni à quoi que ce soit, si ce n’est aux faits eux-mêmes, parce que, pour elle, se soumettre, ce serait cesser d’être.

– Henri Poincaré, University of Brussels (1909-11-19)

As for the conclusions. I believe this survey result and this analysis are conclusive.

I would like to dedicate this moment to this version of Metallica’s Nothing Else Matters.

Jono, our Metal fan, probably agrees with me that even the toughest person in the world of Metal can be brought to his knees, crying.

It’s a moment of reconciliation. What is it that we want?

I think more than ever, we do understand each other.

I don’t know.

Last few weeks I have been working on the new thumbnail infrastructure for future Maemo products.

Last year I made a specification for requesting thumbnails over D-Bus. Afterward I made a quick prototype and replaced the hildon-thumbnailer library of Maemo with it. This prototype will be deployed on the standard N900 image. It’s too late to replace Fremantle’s thumbnailer with the new stuff. It takes time to properly test it.

While I was developing both the specification and the prototype XFCE developer Jannis Pohlmann contacted me about rewriting my prototype for use in the XFCE project. Tumbler was born.

The nice people at Nokia are more interested in working with upstream projects instead of maintaining own products separately, so I shifted my focus from hildon-thumbnail to contributing to Jannis’ Tumbler project.

We realized that we needed different kinds of schedulers so while Jannis was developing Tumbler I kindly asked to consider abstracting scheduling a bit. Tumbler now has two schedulers. The background one sets I/O and scheduler priorities to IDLE and processes its thumbnail tasks in FIFO order. The foreground uses LIFO and will instead of grouping Ready signals together, emit them immediately after each single thumbnail is finished. Default is of course foreground.

We also realized that thumbnail flavors are going to be platform specific. So we added some support for this in the DBus APIs that we further fine tuned and versioned.

Congratulations and appreciation to Jannis who made Tumbler’s code and design really nice. Also thanks a lot for constructively considering our requirements and helping adapting Tumbler’s code to cope with them.

I know you for example worked one long night on this stuff, so I officially owe you a few beers and/or cocktails next conference.

How about FOSDEM?

Veel mensen beweren dat indien je de prijs van een product artificieel verhoogt dat je daardoor de producent ervan rijker maakt. Laten we melk als voorbeeld nemen om dit gesprek wat minder abstract te maken.

Europese overheden worden momenteel door belangengroepen en stakende boeren gedwongen om de prijs van melk artificieel te maken. Met andere woorden wordt de overheid gevraagd om het concept van vrije marktprijzen voor melk los te laten. Dus zelf maar te gaan bepalen wat de prijs voor melk hoort te zijn. Niet de markt maar wel politici en belangengroepen moeten dan bepalen wat die prijs zou moeten zijn.

Het probleem is dat volgorde van nut, van melk, niet wijzigt wanneer incompetente mensen een prijs vastleggen.

Met melk kan veel gedaan worden. Je kan er yoghurt mee maken, je kan het gewoon drinken, je kan er een kind een gezond drankje mee geven, je kan er kaas mee maken, je kan er chocolade mee maken, en zo verder. Zoals bijna alle producten is het veelzijdig.

Ieder individu heeft een voorkeurenladder voor zijn melk doelen. Tegenwoordig hebben we een ruilmiddel dat we geld noemen. Maar laten we voor de grap minuten werk gebruiken als eenheidsprijs. Je kan stellen dat een mens een zekere hoeveelheid werktijd over heeft voor ieder van zijn melk doelen.

Laat me een voorbeeld maken. Deze lijst hangt af van persoon tot persoon, maar kan slechts enkel objectief vastgesteld worden door naar handelingen te kijken. Niet door naar iemand zijn beweringen te luisteren. Stel dat we de volgende vaststelling doen bij de man:

• Zijn kind melk geven - 8 minuten werk voor over
• Zelf melk drinken - 6 minuten werk voor over
• Yoghurt eten - 4 minuten werk voor over
• Kaas eten - 4 minuten werk voor over
• Chocolade eten - 3 minuten werk voor over

Dit betekent dat de persoon 8 minuten wil werken om zijn kind een gezonde drank te geven. Hij wil echter maximaal 6 minuten werken om zelf melk te kunnen drinken. Yoghurt vindt hij wel lekker, maar minder belangrijk. Dus heeft de man 4 minuten werk voor yoghurt over. En zo verder.

We zullen om het eenvoudig te houden elk van deze handelingen gelijk stellen aan één liter melk. Dit is in werkelijkheid niet het geval maar het maakt het voorbeeld eenvoudig zonder af te doen aan de logica.

Stel dat we in totaal 10 liter melk hebben voor één man. Hij wil het kind melk geven en heeft daar 8 minuten voor over. Daarna wil hij zelf melk drinken. In totaal verbruikt hij nu 2 liter melk. Hij wil ook yoghurt eten. Hij wil kaas eten, en zelfs chocolade. Al die doelen zijn mogelijk want er is voldoende melk.

De man zal nu al zijn doelen invullen door de melk te kopen aan 3 minuten per liter. Met andere woorden koopt hij in totaal 5 liter melk voor 15 minuten werk. Er is een melk overschot van 5 liter. De producent heeft dus 5 liter teveel geproduceerd. Maar de producent heeft ook werkuren in die melk moeten stoppen. Hij zal dus niet toelaten dat de man oneindig laag gaat in wat hij over heeft voor melk.

Stel nu dat de regering bij wet vastlegt dat een liter melk niet 3 minuten maar wel 5 minuten werk moet kosten. We herhalen ons voorbeeld.

Hij wil nog steeds zijn kind melk geven. Daar heeft hij 8 minuten werk voor over. Daarna drinkt hij zelf melk, daar zou hij 6 minuten werk voor over hebben. Maar voor yoghurt heeft hij niet meer de prijs van 5 minuten werk over, dat is immers meer dan de 4 minuten die hij er voor over heeft. De persoon koopt dus géén yoghurt. Hij koopt ook géén kaas en hij koopt géén chocolade. Die producten kosten allemaal meer dan wat hij over heeft voor de liter melk die ze vereisen. In totaal heeft hij 2 liter melk gekocht voor 10 minuten werk en is er 8 liter overschot.

Door de prijs van melk vast te leggen zorgt de regering er dus voor dat bedrijven die yoghurt, kaas en chocolade maken failliet gaan en creëert het een nog grotere melk overschot.

Het kost ons allen belastingen om die melk op te kopen, en meer aan sociale zekerheid om werkloosheidsuitkeringen uit te betalen voor mensen in de sectoren kaas, chocolade en yoghurt.

Daarbovenop creëert men armoede in landen waar Europa de opgekochte overschot aan melk aan dumpingprijzen op de markt gooit. Hierdoor kunnen plaatselijke boeren niet concurrentieel zijn en worden ze werkloos. In tegenstelling tot werkloos zijn in ons land, wat werkelijk het paradijs op aarde is met brugpensioenen, gratis huisvesting, een legioen aan mensen die werk voor je zoeken en een royale uitkering, betekent het daarginds dat de boer, zijn vrouw en zijn kinderen sterven van de honger.

Dus wanneer we er dan toch ideologie bij roepen dan blijkt dat in een geglobaliseerde samenleving zoals de onze het vastleggen van prijzen door de regering immoreel is.

Ook de boeren die melk produceren gaan mee moeten opdraaien voor extra belastingen. Dat is het enige dat de regering heeft gedaan voor de boer: meer belastingen opgelegd.

Het is dus niet logisch te stellen dat wanneer je de prijs van melk artificieel maakt, dat de producent dan meer geld krijgt. Het enige wat wijzigt, is de omvang van de persoonlijke tabellen van doelen die mensen hebben die in aanmerkingen komen voor melk.

Heel wat leiders van belangengroepen, vooral socialistische, moeten hoogdringend enkele basis lessen economie volgen en moeten nog dringender ophouden met populisme. Zij maken ons land er werkelijk mee kapot en creëren armoede in andere landen.

Iedereen heeft het moeilijk, boeren hoeven geen voorkeursbehandeling te krijgen ten koste van anderen.

The Theory of Interstellar Trade. A paper by Paul Krugman, July 1978.

Not watching youtubers very often I almost forgot about Pat Condell’s video blog. Today I decided to take a look at his latest video material.

Pat Condell is, just like me, an outspoken atheist who enjoys exercising his freedom of speech to criticize various religions. Fairly often he criticizes Islam.

Before I continue I’ll remind people that, like Pat Condell, I have nothing in particular against Islam. I don’t have anything against peaceful people in general. Christian, Muslim, atheist, Buddhist or whatever: I don’t care that much. I don’t believe any of those fairy tales, but it’s your freedom to do! I do care about it when, in for example Western countries, countless Christians try to expunge you from society because “you don’t believe in anything”. For many of them not believing is worse than believing in the wrong God, or being a Satanist, or being a sadist. I want to criticize religions and I want to stress the importance of having the right to criticize religions.

Pat takes on the ultra tolerant liberal left people in this video. Just like Pat I used to be on the liberal left. And just like Pat, because I believe in things like social justice, tolerance and respect, I am no longer on the liberal left. Here’s a quote from the video:

Apologists for evil

In this video Pat talks about banning the burka. Given that wearing a burka in Western countries is most definitely only done to make a pathetic political statement, I think it is indeed a good idea to ban burkas. Besides you’re not allowed to wear ski masks when you enter a bank either. You’re not allowed to walk naked in the streets. Yet countless people are trying to claim that these women should have a right to wear burkas. Framing it that way is of course utter bullshit: the debate isn’t about women rights at all. Claiming that it is, is being intellectually dishonest. The debate is about the right for a Islamist husband to claim ownership over a woman or a girl. This isn’t a right in Western countries. The fact that it isn’t, is a good thing.

Pat also points out that Western feminists are rather silent about women rights in Islam. Usually feminists are assertive and confident but this time, apparently, feminists are muted on the issue. Why is that? Where are they?

Ban the burka

For the person who recently debated religion with me (you know who you are): I recently read “Letter to A Christian Nation” by Sam Harris. Very interesting read. I recommend it!

I try not to repeat myself too often, but I fail miserably. Don’t worry, I know.

I once wrote on this blog that the only rational conclusion a rationalist like me can make, is that there is no black and white. No idea, nor any fact, is a black and white issue. Except abstracted ideas.

I’m interested in an idea or fact, that is black and white, yet ain’t an abstraction.

Not even ethics, among the more important things in humanity, is black and white.

The only black and white ideas, in humanity, appear to be abstractions: “I imagine this abstraction to be ‘like’ a black and white model.” However. Is this meaningful at all? A lot of humans think they are geniuses for the mere fact that they can imagine abstractions. They think they are worth something just because they can make the difference between what is real, and what is abstract.

Every idiot who’s human can make a model, everyone can make an abstraction. It’s what differentiates us from animals. I’m pretty sure science will soon prove that animals too, can make abstractions. This ain’t the point.

You are zero special if you can (which is the point). And your imagined model doesn’t prove anything.

That model isn’t sufficient to convince an idiot, like me, that ‘your black and white model’ is meaningful.

Most of the readers of this blog expect some sort of relevance to GNOME or some other subject about opensource (yeah, they do. I know this is strange). Although I don’t necessarily think they deserve it, I will give them that:

A lot of the so-called “Free Software fans” have magically turned into a group of fundamentalists whom I, as a software developer, refuse to affiliate with. They decided to start thinking ‘black and white’.

ps. Don’t try to find too much meaning in this article. I just want to debunk ‘black and white’. That’s all.
ps. I fear this is one of those blogs that I will regret having posted. Oh well. Life is more than being certain about what you do.

“Now, we can finally replace Richard Stallman with a small shellscript“

– Alp Toker, Gran Canaria at the Igalia party, 06 juli 2009

I’ll write it in C#

public void ActCrazy () {
   while (true) {
      be incorrect about Mono
   }
}

Link for planets

I swear to….

• Disavow belief and pursue knowledge.
• Spread the facts and rid the world of ignorance.
• Help build observatories and fund research
• Use my Influence for the benefit of all Astronomers.
• Uphold the non secret nature of our Enterprise.
• Maintain the Laws of Physics with a sense of humour.

ps. Indeed Tiny, I copied this idea from you. Good idea!

This guy is awesome.

I wanted to post a few sample videos that are great, problem is they’re all good. *edit* Oh what the heck:

Here are some examples

Let’s buy the planet:

Hope is for morons:

Thanks for your music Johan Agebjörn and Sally Shapiro.

It’s wonderful!

Hey Karoliina, Sally Shapiro sounds a bit like the stuff you make. I don’t know, maybe it’s a completely different style. Who cares?

When is your next song ready, by the way? Aha! Train Tracks. Listening.

Don’t stop making music! We addicts need our drug.

Beste nieuwsdienst van de VRT,

Ik vind dat jullie te weinig aandacht krijgen voor de kwaliteit die jullie brengen.

Wanneer ik het nieuws op Één vergelijk met die van zenders, nationale of niet, van andere landen, dan ben ik tevreden.

Veel van mijn vrienden, en mijn vriendin in het bijzonder, kunnen het beamen dat ik een kritisch iemand ben. Ik vind mezelf soms té kritisch. Maar eigenlijk bestaat “té kritisch” niet. Dat ik tevreden ben vind ik niet niets.

Diezelfde ik zou het nieuws niet beter kunnen brengen dan jullie. Ik heb hierin geen expertise.

Vaak ben ik niet tevreden over het nieuws. Het gebeurt dat ik jullie te partijdig vind.

Maar ik geef toe dat er over nagedacht wordt. Op welke manier ook. Precies dat is belangrijk.

Dit is wat het volk in Vlaanderen kritisch maakt.

Het zou nog beter kunnen wanneer jullie het volk zouden aanzetten om, dat wat jullie te vertellen hebben, nog meer in vraag te durven stellen. Want laten we eerlijk zijn: eigenlijk gebruiken veel mensen, mits ze de kans krijgen, hun verstand goed.

Daag ons wat vaker uit.

Zomaar, dank.

My view on the UK’s Wilders thing

My view on the Netherlands’ Wilders thing

Introduction

In a discussion some concluded that technology X is ‘more tied to GNOME’ than technology Y because ‘more [GNOME] people are helped by X’ due to dependencies for Y. Dependencies that might be unacceptable for some people.

This smells like utilitarianism and therefore it’s subject to criticism.

Utilitarianism is probably best described by Jeremy Bentham as:

Ethics at large may be defined, the art of directing men’s actions to the production of the greatest possible quantity of happiness.

– Bentham, Introduction to the Principles of Morals and Legislation

A situational example that, in my opinion, falsifies this:

You are standing near the handle of a railroad switch. Six people are attached to the rails. Five of them at one side of the switch, one at the other side of the switch. Currently the handle is set in such a way that five people will be killed. A train is coming. There’s no time to get help.

• Is it immoral to use the handle and kill one person but save five others?
• Is it immoral not to use the handle and let five people get killed?

The utilitarianist chooses the first option, right? He must direct his actions to the production of the greatest possible quantity of happiness.

Body of the discussion

Now imagine that you have to throw a person on the rails to save the lives of five others. The person would instantly get killed but the five others would be saved by you sacrificing one other.

A true utilitarianist would pick the first option in both exercises; he would use the handle and he would throw a person on the rails. In both cases he believes his total value of produced happiness is (+3) and he believes that in both situations picking the second option means his total value of produced happiness is (-4) + (+1) = (-3). The person who picks the second option is therefore considered ethically immoral by a true utilitarianist.

For most people that’s not what they meant the first time. Apparently ethics don’t allow you to always say (+4) + (-1) = (+3) about happiness. I’ll explain.

The essence of the discussion

Psychologically, less people will believe that throwing a person on the rails is morally the right thing to do. When we can impersonificate we make it more easy for our brains to handle such a decision. Ethically and morally the situation is the same. People feel filthy when they need to physically touch a person in a way that’ll get him killed. A handle makes it more easy to kill him.

Let’s get back to the Gnome technology discussion … If you consider pure utilitarianism as most ethical, then you should immediately stop developing for GNOME and start working at Microsoft: writing good Windows software at Microsoft would produce a greater possible quantity of happiness.

Please also consider reading criticism and defence of utilitarianism at wikipedia. Wikipedia is not necessarily a good source, but do click on some links on the page and you’ll find some reliable information.

Some scientists claim that we have a moral instinct, which is apparently programmed by our genes into our brains. I too believe that genetics probably explain why we have a moral system.

The developer of X built his case as following: My technology only promotes happiness. The technology doesn’t promote unhappiness.

It was a good attempt but there are multiple fallacies in his defense.

Firstly, in a similar way doesn’t technology Y promote unhappiness either. If this is assumed about X, neither promote unhappiness.

Secondly, how does the developer of X know that his technology promotes no unhappiness at all? Y also promotes some unhappiness and I don’t have to claim that it doesn’t. That’s a silly assumption.

Thirdly, let’s learn by example: downplaying the amount of unhappiness happens to be the exact same thing regimes having control over their media also did whenever they executed military action. The act of downplaying the amount of unhappiness should create a reason for the spectator to question it.

Finally, my opinion is that the very act of claiming that ‘X is more tied to GNOME’, will create unhappiness among the supporters of Y. Making the railroad example applicable anyway.

My conclusion and the reason for writing this

‘More’ and ‘less’ happiness doesn’t mean a lot if both are incommensurable. Valuations like “more tied to GNOME” and “less tied to GNOME” aren’t meaningful to me. That’s because I’m not a utilitarianist. I even believe that pure utilitarianism is dangerous for our species.

To conclude I think we should prevent that the GNOME philosophy is damaged by too much utilitarianism.

Ik vind het naïef als je denkt dat we nu met een totaal nieuwe groep regeringsleiders te maken hebben. Wees maar boos op me omdat ik het zo rechtuit zeg. Ik heb weinig medelijden met naïviteit dus deert me die boosheid niet.

Hoe zij onze economie willen redden is catastrofaal fout. Vooral op lange termijn, maar ook op korte termijn. Ik zal uit de doeken doen waarom ik dat denk.

Hoe de mens reageert bij spellen zoals ‘prisoners dilemma’ legt dit uit. Zo las ik onlangs het boek van Jan Verplaetse: Het morele instinct. Niet enkel in dit boek maar ook in The Selfish Gene door Richard Dawkins wordt het spel ‘prisoners dilemma’ uitvoerig beschreven. Psychologen, biologen en met Jan Verplaetse kennelijk nu ook moraal filosofen lijken de laatste decennia bijzonder geïnteresseerd in dit spel, en welke invloed het heeft op onze wereld. Die zou immers niet gering zijn. De Belgische politiek zou er goed aan doen een paar zulke boeken te lezen, vind ik.

De strategie van onze regering lijkt te zijn om mensen die uit zichzelf geen vertrouwen in economie hebben nog minder vertrouwen hierin te doen krijgen: De aandeelhouders van Fortis worden bestempeld als domme speculanten die maar niet moeten zeuren dat ze geld verloren hebben. De spaarders zijn immers superieure edel dieren die ten alle tijde moeten beschermd worden. Misschien zijn het vooral “die spaarders” die op een partij als de CVP, pardon ik bedoel de CD&V, stemmen? Ik dacht toch dat hun publiek gevarieerder was dan dat? Misschien heeft de partij dit zelf niet goed door?

Het mag duidelijk zijn dat dit voor een beschadiging in het vertrouwen over de Belgische economie van veel van onze burgers zal zorgen: onze regering koos ervoor de economie bij het minste als een baksteen te laten vallen. Door aandeelhouders te beschimpen en de spaarders als dé moraalridders van onze samenleving aan te duiden. Wie wil er nog aandeelhouder van een Belgische firma zijn in 2009? Wie wil er na dit jaar nog meehelpen aan de economie van ons land stevig te houden? Ik denk dan vooral ook aan buitenlandse investeerders die nu analyseren hoe onze regering reageert.

Deze beschadiging zal jaren en misschien zelfs generaties nodig hebben om te herstellen. Vergeet niet dat het vertrouwen in de markten en de wilskracht van terug te willen samenwerken, na een tweede Wereld Oorlog vol geweld, ervoor gezorgd heeft dat wij nog steeds welvaart kennen na de crisis van de jaren dertig. Hoewel uranium leveringen aan het Manhattan project en daardoor een vroege toegang tot kernenergie er waarschijnlijk meer mee te maken heeft gehad ging dat ook op voor de Belgische economie. Want echte investeerders zijn Belgen nooit geweest. Toch?

Ondertussen heeft onze politiek ervoor gekozen om onze energiemarkt aan Frankrijk te geven. Veel meer dan een Franse kolonie is België dan ook niet meer moest Fortis toch aan PNB Paribas geschonken worden. Tja, verkopen noem ik dat niet. Verkopen wil zeggen dat je iets in ruil krijgt dat voor jezelf evenwaardig is in waarde. Eventueel met een klein verlies. Spreek je over iets terugkrijgen dat 98% minder veel waard is, dan noemt men dat “schenken”. Misschien dat Reynders en Leterme niet goed begrijpen wat “evenwaardig in waarde” juist betekent, natuurlijk? Misschien juist wel, voor hun eigen zal die deal wel interessant geweest zijn vermoed ik zeer sterk. Zo’n politiekers hebben we nodig, hé?

Moest je ervan overtuigd zijn dat PNB Paribas als meerwaarde “zekerheid voor de spaarders” geeft: welnu, die bank ligt ook bijna op zijn buik. Tot zover uw meerwaarde.

Dat banken, politiek, officiële instellingen en media Fortis aandelen als zeer betrouwbaar bestempelden gedurende jaren, en dat een hele generatie mensen uit ons land hier bijzonder veel geld in investeerden, dat moet maar in het belachelijke getrokken worden. Want de spaarders die moeten gered worden! Die had je dus ook kunnen redden door die bank te nationaliseren. Zoals andere landen in Europa hebben laten zien.

Door onze economie aan Frankrijk te geven (de bank én energiemarkt!) laat je hun erover beslissen of zij jobs hebben in Frankrijk of wij jobs hebben in België. Met een beetje logica begrijpt een mens dat Frankrijk eerst aan zichzelf zal denken. Moest je logica dit toch niet verwerken, gebruik dan de geschiedenis om het te leren inzien.

Van introspectie gesproken, wanneer Yves Leterme het woord “spaarders” uitspreekt komt tegenwoordig zelfs een vorm van morele walging bij mezelf op. Ik wacht af hoe de volgende dit zal aanpakken in de media. Of dacht je dat ik Van Rompuy gratis krediet ging geven?

Onderzoekt toont aan dat wanneer men het spel ‘truster’ speelt met studenten als spelers, dit spel is een variatie op ‘prisoners dilemma’, en dat wanneer er één van de spelers een student economie is, dat dit ervoor zorgt dat de andere spelers minder coöperatief zullen spelen. Ze zullen met andere woorden vaker ‘defective’ spelen tegen elkaar. Dit is enkel en alleen omdat de andere studenten vermoeden dat de student economie de irrationaliteit van samenwerken vaker zal misbruiken dan een ander type student. Daardoor gaan ze zelf ook minder samenwerken. Het lijkt na onderzoek dat de Homo economicus minder coöperatief speelt bij zulke spellen.

Het klopt dat dit een te eenvoudige abstractie van economie is. Ik geloof echter dat samenwerking en vertrouwen, of die twee nu irrationeel zijn of niet, de hoeksteen van onze Westerse welvaart is. Zonder samenwerking verandert de samenleving in een samenleving die moet investeren in een geweldmoraliteit. Het eenvoudige feit dat wij er bv. vertrouwen in hebben dat aandelenmarkten zullen blijven opbrengen zorgt ervoor dat ze dat inderdaad ook gaan doen. Het geheel is immers meer dan de onafhankelijke delen. Met duizenden mensen hun kleine bijdrage kunnen we een bedrijf aan. Ieder individu in die grote groep mensen, kan niks. De delen kunnen afzonderlijk niets tenzij ze gaan samenwerken.

En wanneer ze dat gaan doen, geraken we er als mens zelfs mee op de maan.

Wat onze regering gedaan heeft is, in plaats van hun taak uit te voeren en niet te discrimineren, vooral aandeelhouders te viseren. Zij moeten de buffer opvangen. Zij moeten ervoor betalen. Dit zal ervoor zorgen dat enkel nog de Homo economicus zichzelf zal bezig houden met de Belgische aandelenmarkten.

Een resultaat hiervan kan zijn dat onze hele economie én het vertrouwen in de Belgische aandelenmarkten beschadigd zal geraken. Waardoor zelfs op lange termijn, in tegenstelling tot andere landen in Europa waar de regering niet zo fel tegen de beleggers reageerde, onze Belgische welvaart zal moeten inboeten.

Wij zouden op straat moeten komen om te eisen achter nieuwe verkiezingen.

Eigenlijk zijn wij kiekens, en daardoor verdienen we misschien niet beter. Ik heb immers weinig medelijden met naïviteit. Dit deert me echter wel.