Eigenlijk is het wel weer genoeg geweest

Nie? Hoeveel politiek of maatschappelijk relevante blog-artikels heb ik wel niet geschreven de laatste tijd? En dat terwijl mijn zelfingenomen doelstelling is om één of andere jonge programmeur te informeren over al die dingen die ik dan dan maar mee maak.

Enfin. Ik wil nog schrijven over een QObject die in een QSharedPointer zit, veilig naar QML te brengen. En terug. Daar zijn methoden voor. Zonder allerlei onzin zoals hier uitgelegd.

Ik zou ook graag een deftige versie van dit en dit neerschrijven. Het zit nu best wel goed in elkaar bij de nieuwe software van Heidenhain. Hun editor zal belachelijk goed worden. Maar ik moet de Chris Loos van Materialise teleurstellen dat ik het van Walter Scheepens nu niet open source mag maken.

Ik, het varkske, moet braaf wachten op wat er komen zal.

Onlife, Hoe de digitale wereld je leven bepaalt

Moraal filosofe Katleen Gabriels presenteerde gisteren haar boekOnlife, Hoe de digitale wereld je leven bepaalt’. Ik ben dus maar eens gaan kijken. Ik was onder de indruk.

Haar uiteenzetting was gebalanceerd; ze klonk geïnformeerd. Het debat met oa. Sven Gatz, Pedro De Bruyckere en Karel Verhoeven was eigenlijk ook wel cava. Ik ben dus erg benieuwd naar het boek.

Na een Spinoza-kenner hebben we dus nu ook een moraal filosofe die zich met oa. Internet of Things dingen zal gaan bezig houden. Ik vind het dus wel goed dat de filosofie van’t land zich eindelijk eens komt moeien. De consument gelooft ons, techneuten, toch niet dat al die rommel die ze gekocht hebben dikke rotzooi is. Dus misschien dat ze wat gaan luisteren naar s’lands filosofen? Ik denk het niet. Maar slechter zal de situatie er ook niet van worden, hé?

Enfin. Medeneurdjes contacteer die Katleen en vertel over wat je zoal hebt meegemaakt wat onethisch is. Wie weet verwerkt ze je verhaal in een uiteenzetting of volgend boek? Je kan dat nooit weten he. Je moest trouwens toch eens van die zolder afkomen.

De afspraak

Den NV-A vandaag in De Afspraak (onze eigen dezinformatsiya):

Het kinderrechtenverdrag versus de vrijheid van meningsuiting van de prinses van België. Dat, om de liefde voor het koningshuis van een liberaal, Herman De Croo, te pareren.

Het vrije debat, het is toch iets mooi.

Niet waar?

The Internet of crap – The Ioc. Now In Store!

Like I mentioned a few months ago, here we are again. More things equals more crap on the Internet. Not more utility. No. More crap. It’s only crap. With lower case ‘c’. The crap of the crap programmers of the crap is not worth wasting an expensive capital letter on.

Time to require CE marking for all that crap. Enough is enough.

Luxe crisis in Qt land

Het is weer eens crisis. Het is altijd crisis. Deze keer is het crisis omdat ik niet weet welke “C++ met Qt” recruiter eerst te beantwoorden. Zelden was het zo erg als nu.

Ik besloot een paar weken geleden eens even niet op Linked-In te antwoorden. Sindsdien heb ik na een ruime schatting ongeveer tien Belgische recruiters die een Qt/C++ ontwikkelaar zoeken en een veelvoud daarvan in Nederland (onder meer voor het bedrijf waar ik nu voor werk). En euh .. voor Duitsland zou ik een database moeten aanleggen om het te kunnen volgen. England negeer en blokkeer ik al een tijdje.

Toegegeven zijn heel wat recruiters voor hetzelfde bedrijf op zoek. Er moet toch iets lucratief aan zijn opdat er zoveel tegelijk los gaan?

Het probleem van C++ met Qt is volgens mij dat er te weinig zielen het kunnen. Dit houdt de explosie van het gebruik er van meer tegen dan goed is, denk ik. Voornamelijk in embedded en industriële toepassingen loopt het goed. Vandaar misschien dat het nogal druk in Duitsland is? Internet of crap dingen ook wel wat. Maar het zijn toch vooral webapp developers die men daar zoekt. Verbazingwekkend is er ook veel pro-Qt belangstelling van alles wat met mediaplayers te maken heeft?

Wij met C++/Qt ervaring zouden beter wat meer lessen en cursussen geven aan de jongeren. We kunnen deze markt toch niet alleen aan.

Just saying.

Iemand nog ideeën?

Misschien moet er toch eens iets komen om met de project managers te gaan overleggen? Ik heb al eens een soort van gilde voorgesteld he. Eind van het jaar is het altijd hetzelfde. Plots hebben ze zicht op de goedkeuring van één of ander budget van hun CEO. En dan zoeken ze allemaal te samen, liefst voor eergisteren, naar twintig programmeurs. Een beetje zoals wilde beesten.

Eigenlijk is het al niet meer enkel het eind van het jaar, maar valt het meestal met de kwartaalovergangen samen.

Het gedeelde beroepsgeheim tussen artsen en politie

Ik dacht eerst een beknopt overzicht te maken, maar waarom post ik niet gewoon de hele zooi?

Waarom blog ik dit? Omdat dit de randen van onze vrijheden raakt. Zijnde het medische geheim. Ik geloof niet dat het schenden van het beroepsgeheim van dokters ons welke terrorist dan ook zal opleveren. Toch gaan we dit moeten afgeven. Ik vraag me af of mensen die echt psychische problemen hebben hier mee gediend zullen zijn?

(lees de E-mail-boom van onder naar boven voor volledige context)

On Wed, 2016-09-07 at 15:04 +0000, FMF Kabinet Info (ACA) wrote:
> Geachte heer,

> Het gedeeld beroepsgeheim dat wij willen instellen is een uitzonderingsmaatregel
> op het bestaande beroepsgeheim. Hierdoor zal het mogelijk worden voor
> beroepsgroepen met geheimhoudingsplicht om binnen een bepaalde context
> “geheime informatie” te delen.

Worden in jullie voorstel de mensen in die beroepsgroepen opgeleid om de
juist om te gaan met de keuze deze geheime informatie te delen?

Welk zullen de criteria zijn?

> Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling dat de artsen zomaar preventief toegang
> kunnen krijgen tot gerechtelijke informatie of tot de politiedatabanken.

En omgekeerd? Zal de politie preventief toegang kunnen krijgen tot
medische dossiers zonder duidelijke voorafgaande goedkeuring en opdracht
van een onderzoeksrechter (die proportionaliteit e.d. toetst)?

> Het is wél de bedoeling dat er (op structurele basis) een overleg kan plaatsvinden,
> ook tussen artsen, politie, parket en bestuurlijke overheden, over bijv.
> risicopatiënten, herhaaldelijke incidenten of hotspots en dat er op basis daarvan
> afspraken kunnen worden gemaakt aangaande beveiliging.

Tussen artsen wil dus zeggen dat deze geheime informatie gedeeld zal
worden met een relatief grote groepen mensen? M.a.w. zal ze vrij snel gelekt
worden. Want al die mensen hun systemen beveiligen is een onmogelijke
zaak. Dokters hun computersystemen worden al geviseerd door oa.
cybercriminelen en er is al sprake van dat deze gegevens via zwarte
markten internationaal verkocht worden. Zelfs op massale schaal.

Moesten jullie dit onbezonnen doen met computerbestanden die her en der
op allerlei netwerken en individuele dokters hun computers komen te
staan, ga je dus over een paar jaar mensen hebben die nooit meer werk
gaan kunnen vinden. Want het is vrijwel zeker dat die gegevens aan HR
bedrijven gaan verkocht worden.

Recent nog was er een Belgisch bedrijf dat medische dossiers voor een
Nederlandse firma beheert, gehacked. Daarbij waren tienduizenden geheime
dossiers buitgemaakt.

Hoe gaan jullie er voor zorgen dat dit niet gebeurt? Het budget voor
cyberbeveiliging is voorts bitter laag.

> Ik ben dus wel van mening dat we de wettelijke beperkingen moeten versoepelen,

Ja, maar wordt de controle er op strenger?

Alleen maar versoepelen zal, maar dit is slechts mijn mening, leiden tot
chaotisch misbruik.

> zodat het mogelijk wordt om absoluut noodzakelijke informatie met de
> juiste partners te delen, ook al is deze informatie verkregen in het
> kader van de vertrouwensrelatie van het beroep.

Met de juiste partners.

Zal er dan ook naast een comité I en P een comité M komen om de dokters
te controleren? Of zal het sterk onderbemande comité I dit doen?

> Dit moet niet alleen in geval van een accute noodsituatie kunnen,
> maar ook om weerkerende problemen of risico’s aan te pakken. De inschatting
> van de opportuniteit om deze informatie te delen binnen dat wettelijk
> kader blijft dan wel bij de houder van de informatie.

Dus niet bij een daarvoor opgeleide persoon, zoals een
onderzoeksrechter?

> Uw opmerkingen zijn overigens terecht: het criterium “mensen die geweld
> gebruik(t)en” zou veel te vaag zijn om een gedegen risicoanalyse te laten
> voeren.

Precies. Dus de inschatting om deze informatie te delen moet dus gemaakt
worden door iemand die hiervoor opgeleid is?

> En dit zou trouwens erg stigmatiserend werken en contra-productief ten
> aanzien van de vertrouwensrelatie tussen arts en patiënt en de bereidheid
> tot behandeling.

Dus we zijn het met elkaar eens dat enkel iemand die hiervoor opgeleid
wordt de afweging kan maken? M.a.w. een onderzoeksrechter.

Want die persoon kan deze afweging al maken, zolang hij – zij maar overleg
pleegt met de orde der geneesheren.

Misschien heb ik de wet inzake bijzondere inlichtingen niet goed
begrepen, natuurlijk …

Vriendelijke groet,

Philip

From: FMF Kabinet Info (ACA) <info.kabinet@just.fgov.be>
To: philip@codeminded.be <philip@codeminded.be>
Subject: RE: Het gedeelde beroepsgeheim tussen artsen en politie
Date: Wed, 7 Sep 2016 15:04:15 +0000 (09/07/2016 05:04:15 PM)

Geachte heer,

Het gedeeld beroepsgeheim dat wij willen instellen is een uitzonderingsmaatregel op het bestaande beroepsgeheim. Hierdoor zal het mogelijk worden voor beroepsgroepen met geheimhoudingsplicht om binnen een bepaalde context “geheime informatie” te delen.

Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling dat de artsen zomaar preventief toegang kunnen krijgen tot gerechtelijke informatie of tot de politiedatabanken.

Het is wél de bedoeling dat er (op structurele basis) een overleg kan plaatsvinden, ook tussen artsen, politie, parket en bestuurlijke overheden, over bijv. risicopatiënten, herhaaldelijke incidenten of hotspots en dat er op basis daarvan afspraken kunnen worden gemaakt aangaande beveiliging.

Ik ben dus wel van mening dat we de wettelijke beperkingen moeten versoepelen, zodat het mogelijk wordt om absoluut noodzakelijke informatie met de juiste partners te delen, ook al is deze informatie verkregen in het kader van de vertrouwensrelatie van het beroep. Dit moet niet alleen in geval van een accute noodsituatie kunnen, maar ook om weerkerende problemen of risico’s aan te pakken. De inschatting van de opportuniteit om deze informatie te delen binnen dat wettelijk kader blijft dan wel bij de houder van de informatie.

Uw opmerkingen zijn overigens terecht: het criterium “mensen die geweld gebruik(t)en” zou veel te vaag zijn om een gedegen risicoanalyse te laten voeren.

En dit zou trouwens erg stigmatiserend werken en contra-productief ten aanzien van de vertrouwensrelatie tussen arts en patiënt en de bereidheid tot behandeling.

Vriendelijke groet,

Voor de Minister,

Trees Van Eykeren

Persoonlijk medewerkster Minister Geens

Kabinet Minister van Justitie| cabinet Ministre de la Justice Koen Geens
Waterloolaan 115
1000 Brussel
Tel +32 2 542 8011

www.koengeens.be

—–Oorspronkelijk bericht—–
Van: Philip Van Hoof [mailto:philip@codeminded.be]
Verzonden: Saturday 20 August 2016 7:06 PM
Aan: FMF Kabinet Info (ACA)
Onderwerp: Het gedeelde beroepsgeheim tussen artsen en politie

Dag Koen,

Wanneer de ruil voor een gedeeld beroeps geheim betekent dat daarvoor de politie in noodsituatie toegang moeten kunnen krijgen tot medische informatie van mensen die geweld gebruiken, vraag ik me af wat het criterium zal zijn voor “mensen die geweld gebruiken”. Aan welke punten zal je als Belgisch burger moeten voldoen teneinde je een mens bent die, geweld gebruikt?

Wat zal met andere woorden de definitie zijn van “geweld gebruiken”, teneinde je een burger wordt die geweld gebruikte in het verleden.

M.a.w. vanaf wanneer ben je lid van de groep, die dokters als ongewenst kunnen beschouwen?

En wat gebeurt er met het dossierdelen van een burger zijn of haar dossier wanneer je berecht en nadien gestraft bent voor “gewelddelicten”, en-maar uw straf uitgezeten is?

Zullen dokters blijvend inzage in dat dossier krijgen? Met andere woorden, zullen deze mensen blijvend en voor altijd gestraft blijven? U weet natuurlijk ook dat heel wat dokters zullen weigeren deze mensen hulp te bieden.

Hoe zal dit zorgen voor de herintegratie van deze mensen? Ik dacht dat onze samenleving er voor stond dat eens veroordeeld, gestraft en eens de straf uitgezeten; je terug geïntegreerd wordt in de samenleving. Maar dat geldt dan niet, of wel, wat betreft medische zorgen?

Hoe zorgt U er met de wetsvoorstellen voor dat mensen die hulp nodig hebben, doordat deze wetten inzage het dossierdelen tussen politie en arts bestaan, niet zullen afzien om bij een expert ter zake hulp te gaan zoeken?

Met andere woorden; wanneer iemand psychische problemen heeft maar nog wel helder genoeg is te beseffen dat psycholoog of psychiater een zekere plicht heeft de psychische problemen aan de politie te melden, denk ik dat die persoon zal afzien van hulp te zoeken. Hoe zal U ervoor zorgen dat uw wetsvoorstellen deze situatie vermijden?

Denkt U voorts veel psychopathische criminelen te vangen met dit nieuwe systeem?

Waarom zouden psychopathische mensen, die doorgaans intelligent zijn, plots aan de dokter hun kwaadaardige gedachten melden? Vooral nu iedereen (dus ook de psychopathische mensen met kwaadaardige gedachten) weet dat de dokter zo goed als verplicht wordt om zulke kwaadaardige gedachten met de politie te delen.

Met vriendelijke groeten,

Philip

 

Finally took the time to get certificates

Finally took the time to use certificates for codeminded.be and pvanhoof.be. Also the SMTP at mail.codeminded.be should now have a somewhat good TLS situation, too. But of course, whoever needed tell me something very secret … just met with me face to face. Duh.

My colleague in crime introduced me to keybase.io, which indeed looks quite nice and fantastic.

Congratulations to the Let’s encrypt initiative for making it really, really easy.

That certbot couldn’t parse my default-ssl in available-sites. No idea why. But it wasn’t in enabled-sites. After removing that original debian-package file, it all worked fine.

They probably also want to post a checksum of that “wget https://dl.eff.org/certbot-auto” thing there. When downloading and executing things on my server I usually do want to quickly and easily check and double-check it all.

The tool is also not super easy to use for anything that isn’t HTTPS. Especially SMTPS comes to mind.

The clouds

In the East there is a shark which is larger than all other fish. It changes into a bird whose wings are like clouds filling the sky. When this bird moves across the land, it brings a message from Corporate Headquarters. This message it drops into the midst of the programmers, like a seagull making its mark upon the beach. Then the bird mounts on the wind and, with the blue sky at its back, returns home.

Truly huge files and the problem of continuous virtual address space

As we all know does mmap, or even worse on Windows CreateFileMapping, need contiguous virtual address space for a given mapping size. That can become a problem when you want to load a file of a gigabyte with mmap.

The solution is of course to mmap the big file using multiple mappings. For example like adapting yesterday’s demo this way:

void FileModel::setFileName(const QString &fileName)
{
    ...
    if (m_file->open(QIODevice::ReadOnly)) {
        if (m_file->size() > MAX_MAP_SIZE) {
            m_mapSize = MAX_MAP_SIZE;
            m_file_maps.resize(1 + m_file->size() / MAX_MAP_SIZE, nullptr);
        } else {
            m_mapSize = static_cast(m_file->size());
            m_file_maps.resize(1, nullptr);
        }
        ...
    } else {
        m_index->open(QFile::ReadOnly);
        m_rowCount = m_index->size() / 4;
    }
    m_file_maps[0] = m_file->map(0, m_mapSize, QFileDevice::NoOptions);
    qDebug() << "Done loading " << m_rowCount << " lines";
    map_index = m_index->map(0, m_index->size(), QFileDevice::NoOptions);

    beginResetModel();
    endResetModel();
    emit fileNameChanged();
}

And in the data() function:

QVariant FileModel::data( const QModelIndex& index, int role ) const
{
    QVariant ret;
    ...
    quint32 mapIndex = pos_i / MAX_MAP_SIZE;
    quint32 map_pos_i = pos_i % MAX_MAP_SIZE;
    quint32 map_end_i = end_i % MAX_MAP_SIZE;
    uchar* map_file = m_file_maps[mapIndex];
    if (map_file == nullptr)
        map_file = m_file_maps[mapIndex] = m_file->map(mapIndex * m_mapSize, m_mapSize, QFileDevice::NoOptions);
    position = m_file_maps[mapIndex] + map_pos_i;
    if (position) {
            const int length = static_cast(end_i - pos_i);
            char *buffer = (char*) alloca(length+1);
            if (map_end_i >= map_pos_i)
                strncpy (buffer, (char*) position, length);
            else {
                const uchar *position2 = m_file_maps[mapIndex+1];
                if (position2 == nullptr) {
                    position2 = m_file_maps[mapIndex+1] = m_file->map((mapIndex+1) *
                         m_mapSize, m_mapSize, QFileDevice::NoOptions);
                }
                strncpy (buffer, (char*) position, MAX_MAP_SIZE - map_pos_i);
                strncpy (buffer + (MAX_MAP_SIZE - map_pos_i), (char*) position2, map_end_i);
            }
            buffer[length] = 0;
            ret = QVariant(QString(buffer));
        }
    }
    return ret;
}

You could also not use mmap for the very big source text file and use m_file.seek(map_pos_i) and m_file.read(buffer, length). The most important mapping is of course the index one, as the reading of the individual lines can also be done fast enough with normal read() calls (as long as you don’t have to do it for each and every line of the very big file and as long as you know in a O(1) way where the QAbstractListModel’s index.row()’s data is).

But you already knew that. Right?

Loading truly truly huge text files with a QAbstractListModel

Sometimes people want to do crazy stuff like loading a gigabyte sized plain text file into a Qt view that can handle QAbstractListModel. Like for example a QML ListView. You know, the kind of files you generate with this commando:

base64 /dev/urandom | head -c 100000000 > /tmp/file.txt

But, how do they do it?

FileModel.h

So we will make a custom QAbstractListModel. Its private member fields I will explain later:

#ifndef FILEMODEL_H
#define FILEMODEL_H

#include <QObject>
#include <QVariant>
#include <QAbstractListModel>
#include <QFile>

class FileModel: public QAbstractListModel {
    Q_OBJECT

    Q_PROPERTY(QString fileName READ fileName WRITE setFileName NOTIFY fileNameChanged )
public:
    explicit FileModel( QObject* a_parent = nullptr );
    virtual ~FileModel();

    int columnCount(const QModelIndex &parent) const;
    int rowCount( const QModelIndex& parent =  QModelIndex() ) const Q_DECL_OVERRIDE;
    QVariant data( const QModelIndex& index, int role = Qt::DisplayRole ) const  Q_DECL_OVERRIDE;
    QVariant headerData( int section, Qt::Orientation orientation,
                         int role = Qt::DisplayRole ) const  Q_DECL_OVERRIDE;
    void setFileName(const QString &fileName);
    QString fileName () const
        { return m_file->fileName(); }
signals:
    void fileNameChanged();
private:
    QFile *m_file, *m_index;
    uchar *map_file;
    uchar *map_index;
    int m_rowCount;
    void clear();
};

#endif// FILEMODEL_H

FileModel.cpp

We will basically scan the very big source text file for newline characters. We’ll write the offsets of those to a file suffixed with “.mmap”. We’ll use that new file as a sort of “partition table” for the very big source text file, in the data() function of QAbstractListModel. But instead of sectors and files, it points to newlines.

The reason why the scanner itself isn’t using the mmap’s address space is because apparently reading blocks of 4kb is faster than reading each and every byte from the mmap in search of \n characters. Or at least on my hardware it was.

You should probably do the scanning in small qEventLoop iterations (make sure to use nonblocking reads, then) or in a thread, as your very big source text file can be on a unreliable or slow I/O device. Plus it’s very big, else you wouldn’t be doing this (please promise me to just read the entire text file in memory unless it’s hundreds of megabytes in size: don’t micro optimize your silly homework notepad.exe clone).

Note that this is demo code with a lot of bugs like not checking for \r and god knows what memory leaks and stuff was remaining when it suddenly worked. I leave it to the reader to improve this. An example is that you should check for validity of the “.mmap” file: your very big source text file might have changed since the newline partition table was made.

Knowing that I’ll soon find this all over the place without any of its bugs fixed, here it comes ..

#include "FileModel.h"

#include <QDebug>

#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>
#include <sys/types.h>
#include <sys/stat.h>
#include <fcntl.h>
#include <pthread.h>
#include <unistd.h>

FileModel::FileModel( QObject* a_parent )
    : QAbstractListModel( a_parent )
    , m_file (nullptr)
    , m_index(nullptr)
    , m_rowCount ( 0 ) { }

FileModel::~FileModel() { clear(); }

void FileModel::clear()
{
    if (m_file) {
        if (m_file->isOpen() && map_file != nullptr)
            m_file->unmap(map_file);
        delete m_file;
    }
    if (m_index) {
        if (m_index->isOpen() && map_index != nullptr)
            m_index->unmap(map_index);
        delete m_index;
    }
}

void FileModel::setFileName(const QString &fileName)
{
   clear();
   m_rowCount = 0;
   m_file = new QFile(fileName);
   int cur = 0;
   m_index = new QFile(m_file->fileName() + ".mmap");
   if (m_file->open(QIODevice::ReadOnly)) {
       if (!m_index->exists()) {
           char rbuffer[4096];
           m_index->open(QIODevice::WriteOnly);
           char nulbuffer[4];
           int idxnul = 0;
           memset( nulbuffer +0, idxnul >> 24 & 0xff, 1 );
           memset( nulbuffer +1, idxnul >> 16 & 0xff, 1 );
           memset( nulbuffer +2, idxnul >>  8 & 0xff, 1 );
           memset( nulbuffer +3, idxnul >>  0 & 0xff, 1 );
           m_index->write( nulbuffer, sizeof(quint32));
           qDebug() << "Indexing to" << m_index->fileName();
           while (!m_file->atEnd()) {
               int in = m_file->read(rbuffer, 4096);
               if (in == -1)
                   break;
               char *newline = (char*) 1;
               char *last = rbuffer;
               while (newline != 0) {
                   newline = strchr ( last, '\n');
                   if (newline != 0) {
                     char buffer[4];
                     int idx = cur + (newline - rbuffer);
                     memset( buffer +0, idx >> 24 & 0xff, 1 );
                     memset( buffer +1, idx >> 16 & 0xff, 1 );
                     memset( buffer +2, idx >>  8 & 0xff, 1 );
                     memset( buffer +3, idx >>  0 & 0xff, 1 );
                     m_index->write( buffer, sizeof(quint32));
                     m_rowCount++;
                     last = newline + 1;
                  }
               }
               cur += in;
           }
           m_index->close();
           m_index->open(QFile::ReadOnly);
           qDebug() << "done";
       } else {
           m_index->open(QFile::ReadOnly);
           m_rowCount = m_index->size() / 4;
       }
       map_file= m_file->map(0, m_file->size(), QFileDevice::NoOptions);
       qDebug() << "Done loading " << m_rowCount << " lines";
       map_index = m_index->map(0, m_index->size(), QFileDevice::NoOptions);
   }
   beginResetModel();
   endResetModel();
   emit fileNameChanged();
}

static quint32
read_uint32 (const quint8 *data)
{
    return data[0] << 24 |
           data[1] << 16 |
           data[2] << 8 |
           data[3];
}

int FileModel::rowCount( const QModelIndex& parent ) const
{
    Q_UNUSED( parent );
    return m_rowCount;
}

int FileModel::columnCount(const QModelIndex &parent) const
{
    Q_UNUSED( parent );
    return 1;
}

QVariant FileModel::data( const QModelIndex& index, int role ) const
{
    if( !index.isValid() )
        return QVariant();
    if (role == Qt::DisplayRole) {
        QVariant ret;
        quint32 pos_i = read_uint32(map_index + ( 4 * index.row() ) );
        quint32 end_i;
        if ( index.row() == m_rowCount-1 )
            end_i = m_file->size();
        else
            end_i = read_uint32(map_index + ( 4 * (index.row()+1) ) );
        uchar *position;
        position = map_file +  pos_i;
        uchar *end = map_file + end_i;
        int length = end - position;
        char *buffer = (char*) alloca(length +1);
        memset (buffer, 0, length+1);
        strncpy (buffer, (char*) position, length);
        ret = QVariant(QString(buffer));
        return ret;
    }
    return QVariant();
}

QVariant FileModel::headerData( int section, Qt::Orientation orientation, int role ) const
{
    Q_UNUSED(section);
    Q_UNUSED(orientation);
    if (role != Qt::DisplayRole)
           return QVariant();
    return QString("header");
}

main.cpp

#include <QGuiApplication>
#include <QQmlApplicationEngine>
#include <QtQml>// qmlRegisterType

#include "FileModel.h"

int main(int argc, char *argv[])
{
    QGuiApplication app(argc, argv);
    qmlRegisterType<FileModel>( "FileModel", 1, 0, "FileModel" );
    QQmlApplicationEngine engine;
    engine.load(QUrl(QStringLiteral("qrc:/main.qml")));
    return app.exec();
}

main.qml

import QtQuick 2.3
import QtQuick.Window 2.2
import FileModel 1.0

Window {
    visible: true

    FileModel { id: fileModel }
    ListView {
        id: list
        anchors.fill: parent
        delegate: Text { text: display }
        MouseArea {
            anchors.fill: parent
            onClicked: {
                list.model = fileModel
                fileModel.fileName = "/tmp/file.txt"
            }
        }
    }
}

profile.pro

TEMPLATE = app
QT += qml quick
CONFIG += c++11
SOURCES += main.cpp \
    FileModel.cpp
RESOURCES += qml.qrc
HEADERS += \
    FileModel.h

qml.qrc

<RCC>
    <qresource prefix="/">
        <file>main.qml</file>
    </qresource>
</RCC>

Judges Dredd in het land gesignaleerd

Blijkbaar zijn er weer een paar rechercheurs die geloven dat de rechtstaat niet aan hen besteed is; dat ze zoals Judge Dredd aan de slag kunnen met het afluisteren van ziekenhuizen, artsen en hulpverleners zoals psychologen.

Alles is goed om hun parallelle constructies te ondersteunen. De wet zit voor hen niet in de weg. Wie heeft dat nu nodig? Wetten? Pfuh. Daar doet Dredd niet aan mee. Judge Dredd is de wet. Wat is dat nu.

Hadden ze aanwijzing dat de arts mee in het complot zat? Nee dat was er niet. Want waarom is de orde der geneesheren dan niet op de hoogte gebracht? Het was gewoon volstrekt illegaal om dat ziekenhuis af te luisteren.

Ik hoop van harte dat deze rechercheurs een zware gevangenisstraf krijgen en tot slot nooit nog het beroep van rechercheur mogen uitoefenen.

We hebben dat hier niet nodig. Ga maar in Het VK politieagentje spelen. Zolang het nog bestaat. Bende knoeiers.

Composition and aggregation with QObject

Consider these rather simple relationships between classes

Continuing on this subject, here are some code examples.

Class1 & Class2: Composition
An instance of Class1 can not exist without an instance of Class2.

Example of composition is typically a Bicycle and its Wheels, Saddle and a HandleBar: without these the Bicycle is no longer a Bicycle but just a Frame.

It can no longer function as a Bicycle. Example of when you need to stop thinking about composition versus aggregation is whenever you say: without the other thing can’t in our software the first thing work.

Note that you must consider this in the context of Class1. You use aggregation or composition based on how Class2 exists in relation to Class1.

Class1 with QScopedPointer:

#ifndef CLASS1_H
#define CLASS1_H

#include <QObject>
#include <QScopedPointer>
#include <Class2.h>

class Class1: public QObject
{
    Q_PROPERTY( Class2* class2 READ class2 WRITE setClass2 NOTIFY class2Changed)
public:
    Class1( QObject *a_parent = nullptr )
        : QObject ( a_parent) {
        // Don't use QObject parenting on top here
        m_class2.reset (new Class2() );
    }
    Class2* class2() {
        return m_class2.data();
    }
    void setClass2 ( Class2 *a_class2 ) {
        Q_ASSERT (a_class2 != nullptr); // Composition can't set a nullptr!
        if ( m_class2.data() != a_class2 ) {
            m_class2.reset( a_class2 );
            emit class2Changed()
        }
    }
signals:
    void class2Changed();
private:
    QScopedPointer<Class2> m_class2;
};

#endif// CLASS1_H

Class1 with QObject parenting:

#ifndef CLASS1_H
#define CLASS1_H

#include <QObject>
#include <Class2.h>

class Class1: public QObject
{
    Q_PROPERTY( Class2* class2 READ class2 WRITE setClass2 NOTIFY class2Changed)
public:
    Class1( QObject *a_parent = nullptr )
        : QObject ( a_parent )
        , m_class2 ( nullptr ) {
        // Make sure to use QObject parenting here
        m_class2 = new Class2( this );
    }
    Class2* class2() {
        return m_class2;
    }
    void setClass2 ( Class2 *a_class2 ) {
         Q_ASSERT (a_class2 != nullptr); // Composition can't set a nullptr!
         if ( m_class2 != a_class2 ) {
             // Make sure to use QObject parenting here
             a_class2->setParent ( this );
             delete m_class2; // Composition can never be nullptr
             m_class2 = a_class2;
             emit class2Changed();
         }
    }
signals:
    void class2Changed();
private:
    Class2 *m_class2;
};

#endif// CLASS1_H

Class1 with RAII:

#ifndef CLASS1_H
#define CLASS1_H

#include <QObject>
#include <QScopedPointer>

#include <Class2.h>

class Class1: public QObject
{
    Q_PROPERTY( Class2* class2 READ class2 CONSTANT)
public:
    Class1( QObject *a_parent = nullptr )
        : QObject ( a_parent ) { }
    Class2* class2()
        { return &m_class2; }
private:
    Class2 m_class2;
};
#endif// CLASS1_H

Class3 & Class4: Aggregation

An instance of Class3 can exist without an instance of Class4. Example of composition is typically a Bicycle and its driver or passenger: without the Driver or Passenger it is still a Bicycle. It can function as a Bicycle.

Example of when you need to stop thinking about composition versus aggregation is whenever you say: without the other thing can in our software the first thing work.

Class3:

#ifndef CLASS3_H
#define CLASS3_H

#include <QObject>

#include <QPointer>
#include <Class4.h>

class Class3: public QObject
{
    Q_PROPERTY( Class4* class4 READ class4 WRITE setClass4 NOTIFY class4Changed)
public:
    Class3( QObject *a_parent = nullptr );
    Class4* class4() {
        return m_class4.data();
    }
    void setClass4 (Class4 *a_class4) {
         if ( m_class4 != a_class4 ) {
             m_class4 = a_class4;
             emit class4Changed();
         }
    }
signals:
    void class4Changed();
private:
    QPointer<Class4> m_class4;
};
#endif// CLASS3_H

Class5, Class6 & Class7: Shared composition
An instance of Class5 and-or an instance of Class6 can not exist without a instance of Class7 shared by Class5 and Class6. When one of Class5 or Class6 can and one can not exist without the shared instance, use QWeakPointer at that place.

Class5:

#ifndef CLASS5_H
#define CLASS5_H

#include <QObject>
#include <QSharedPointer>

#include <Class7.h>

class Class5: public QObject
{
    Q_PROPERTY( Class7* class7 READ class7 CONSTANT)
public:
    Class5( QObject *a_parent = nullptr, Class7 *a_class7 );
        : QObject ( a_parent )
        , m_class7 ( a_class7 ) { }
    Class7* class7()
        { return m_class7.data(); }
private:
    QSharedPointer<Class7> m_class7;
};

Class6:

#ifndef CLASS6_H
#define CLASS6_H

#include <QObject>
#include <QSharedPointer>

#include <Class7.h>

class Class6: public QObject
{
    Q_PROPERTY( Class7* class7 READ class7 CONSTANT)
public:
    Class6( QObject *a_parent = nullptr, Class7 *a_class7 )
        : QObject ( a_parent )
        , m_class7 ( a_class7 ) { }
    Class7* class7()
        { return m_class7.data(); }
private:
    QSharedPointer<Class7> m_class7;
};
#endif// CLASS6_H

Interfaces with QObject

FlyBehavior:

#ifndef FLYBEHAVIOR_H
#define FLYBEHAVIOR_H
#include <QObject>
// Don't inherit QObject here (you'll break multiple-implements)
class FlyBehavior {
    public:
        Q_INVOKABLE virtual void fly() = 0;
};
Q_DECLARE_INTERFACE(FlyBehavior , "be.codeminded.Flying.FlyBehavior /1.0") 
#endif// FLYBEHAVIOR_H

FlyWithWings:

#ifndef FLY_WITH_WINGS_H
#define FLY_WITH_WINGS_H
#include <QObject>  
#include <Flying/FlyBehavior.h>
// Do inherit QObject here (this is a concrete class)
class FlyWithWings: public QObject, public FlyBehavior
{
    Q_OBJECT
    Q_INTERFACES( FlyBehavior )
public:
    explicit FlyWithWings( QObject *a_parent = nullptr ): QObject ( *a_parent ) {}
    ~FlyWithWings() {}

    virtual void fly() Q_DECL_OVERRIDE;
}
#endif// FLY_WITH_WINGS_H

MVVM, Model View ViewModel, with Qt and QML

In the XAML world it’s very common to use the MVVM pattern. I will explain how to use the technique in a similar way with Qt and QML.

The idea is to not have too much code in the view component. Instead we have declarative bindings and move most if not all of our view code to a so called ViewModel. The ViewModel will sit in between the actual model and the view. The ViewModel typically has one to one properties for everything that the view displays. Manipulating the properties of the ViewModel alters the view through bindings. You typically don’t alter the view directly.

In our example we have two list-models, two texts and one button: available-items, accepted-items, available-count, accepted-count and a button. Pressing the button moves stuff from available to accepted. Should be a simple example.

First the ViewModel.h file. The class will have a property for ~ everything the view displays:

#ifndef VIEWMODEL_H
#define VIEWMODEL_H

#include <QAbstractListModel>
#include <QObject>

class ViewModel : public QObject
{
	Q_OBJECT

	Q_PROPERTY(QAbstractListModel* availableItems READ availableItems NOTIFY availableItemsChanged )
	Q_PROPERTY(QAbstractListModel* acceptedItems READ acceptedItems NOTIFY acceptedItemsChanged )
	Q_PROPERTY(int available READ available NOTIFY availableChanged )
	Q_PROPERTY(int accepted READ accepted NOTIFY acceptedChanged )
public:

	ViewModel( QObject *parent = 0 );
	~ViewModel() { }

	QAbstractListModel* availableItems()
		{ return m_availableItems; }

	QAbstractListModel* acceptedItems()
		{ return m_acceptedItems; }

	int available ()
		{ return m_availableItems->rowCount(); }

	int accepted ()
		{ return m_acceptedItems->rowCount(); }

	Q_INVOKABLE void onButtonClicked( int availableRow );

signals:
	void availableItemsChanged();
	void acceptedItemsChanged();
	void availableChanged();
	void acceptedChanged();

private:
	QAbstractListModel* m_availableItems;
	QAbstractListModel* m_acceptedItems;
};

#endif

The ViewModel.cpp implementation of the ViewModel. This is of course a simple example. The idea is that ViewModels can be quite complicated while the view.qml remains simple:

#include <QStringListModel>

#include "ViewModel.h"

ViewModel::ViewModel( QObject *parent ) : QObject ( parent )
{
	QStringList available;
	QStringList accepted;

	available << "Two" << "Three" << "Four" << "Five";
	accepted << "One";

	m_availableItems = new QStringListModel( available, this );
	emit availableItemsChanged();

	m_acceptedItems = new QStringListModel( accepted, this );
	emit acceptedItemsChanged();
}

void ViewModel::onButtonClicked(int availableRow)
{
	QModelIndex availableIndex = m_availableItems->index( availableRow, 0, QModelIndex() );
	QVariant availableItem = m_availableItems->data( availableIndex, Qt::DisplayRole );

	int acceptedRow = m_acceptedItems->rowCount();

	m_acceptedItems->insertRows( acceptedRow, 1 );

	QModelIndex acceptedIndex = m_acceptedItems->index( acceptedRow, 0, QModelIndex() );
	m_acceptedItems->setData( acceptedIndex, availableItem );
	emit acceptedChanged();

	m_availableItems->removeRows ( availableRow, 1, QModelIndex() );
	emit availableChanged();
}

The view.qml. We’ll try to have as few JavaScript code as possible; the idea is that coding itself is done in the ViewModel. The view should only be view code (styling, UI, animations, etc). The import url and version are defined by the use of qmlRegisterType in the main.cpp file, lower:

import QtQuick 2.0
import QtQuick.Controls 1.2

import be.codeminded.ViewModelExample 1.0

Rectangle {
    id: root
    width: 640; height: 320

	property var viewModel: ViewModel { }

	Rectangle {
		id: left
		anchors.left: parent.left
		anchors.top: parent.top
		anchors.bottom: button.top
		width: parent.width / 2
		ListView {
		    id: leftView
			anchors.left: parent.left
			anchors.right: parent.right
			anchors.top: parent.top
			anchors.bottom: leftText.top

			delegate: rowDelegate
		        model: viewModel.availableItems
		}
		Text {
			id: leftText
			anchors.left: parent.left
			anchors.right: parent.right
			anchors.bottom: parent.bottom
			height: 20
			text: viewModel.available
		}
	}

	Rectangle {
		id: right
		anchors.left: left.right
		anchors.right: parent.right
		anchors.top: parent.top
		anchors.bottom: button.top
		ListView {
		    id: rightView
			anchors.left: parent.left
			anchors.right: parent.right
			anchors.top: parent.top
			anchors.bottom: rightText.top

			delegate: rowDelegate
		        model: viewModel.acceptedItems
		}
		Text {
			id: rightText
			anchors.left: parent.left
			anchors.right: parent.right
			anchors.bottom: parent.bottom
			height: 20
			text: viewModel.accepted
		}
	}

	Component {
		id: rowDelegate
		Rectangle {
			width: parent.width
			height: 20
			color: ListView.view.currentIndex == index ? "red" : "white"
			Text { text: 'Name:' + display }
			MouseArea {
				anchors.fill: parent
				onClicked: parent.ListView.view.currentIndex = index
			}
		}
	}

	Button {
		id: button
		anchors.left: parent.left
		anchors.right: parent.right
		anchors.bottom: parent.bottom
		height: 20
	        text: "Accept item"
		onClicked: viewModel.onButtonClicked( leftView.currentIndex );
	}
}

A main.cpp example. The qmlRegisterType defines the url to import in the view.qml file:

#include <QGuiApplication>
#include <QQuickView>
#include <QtQml>
#include <QAbstractListModel>

#include "ViewModel.h"

int main(int argc, char *argv[])
{
	QGuiApplication app(argc, argv);
	QQuickView view;
	qRegisterMetaType<QAbstractListModel*>("QAbstractListModel*");
	qmlRegisterType<ViewModel>("be.codeminded.ViewModelExample", 1, 0, "ViewModel");
	view.setSource(QUrl("qrc:/view.qml"));
	view.show();
	return app.exec();
}

A project.pro file. Obviously should you use cmake nowadays. But oh well:

TEMPLATE += app
QT += quick
SOURCES += ViewModel.cpp main.cpp
HEADERS += ViewModel.h
RESOURCES += project.qrc

And a project.qrc file:

<!DOCTYPE RCC>
<RCC version="1.0">
<qresource prefix="/">
    <file>view.qml</file>
</qresource>
</RCC>

Geef vorm

We zijn goed. We tonen dat door ons respect voor privacy en veiligheid te combineren. Kennis is daar onontbeerlijk voor. Ik pleit voor investeren in techneuten die de twee beheersen.

Onze overheid moet niet alles investeren in miljoenen voor het bestrijden van computervredebreuk; wel ook investeren in betere software.

Belgische bedrijven maken soms software. Ze moeten aangemoedig worden, gestuurd, om het goede te doen.

Ik zou graag van ons centrum cybersecurity zien dat ze bedrijven aanmoedigt om goede en dus veilige software te maken. We moeten ook inzetten op repressie. Maar we moeten net zo veel inzetten op hoge kwaliteit.

Wij denken wel eens dat, ach, wij te klein zijn. Maar dat is niet waar. Als wij beslissen dat hier, in België, de software goed moet zijn: dan creërt dat een markt die zich zal aanpassen aan wat wij willen. Het is zaak standvastig te zijn.

Wanneer wij zeggen dat a – b hier welkom is, of niet, geven we vorm aan technologie.

Ik verwacht niet minder van mijn land. Geef vorm.

QML coding conventions checker that uses QML parser’s own abstract syntax tree

My colleague Henk Van Der Laak made a interesting tool that checks your code against the QML coding conventions. It uses the internal parser’s abstract syntax tree of Qt 5.6 and a visitor design.

It has a command line, but being developers ourselves we want an API too of course. Then we can integrate it in our development environments without having to use popen!

So this is how to use that API:

// Parse the code
QQmlJS::Engine engine;
QQmlJS::Lexer lexer(&engine);
QQmlJS::Parser parser(&engine);

QFileInfo info(a_filename);
bool isJavaScript = info.suffix().toLower() == QLatin1String("js");
lexer.setCode(code,  1, !isJavaScript);
bool success = isJavaScript ? parser.parseProgram() : parser.parse();
if (success) {
    // Check the code
    QQmlJS::AST::UiProgram *program = parser.ast();
    CheckingVisitor checkingVisitor(a_filename);
    program->accept(&checkingVisitor);
    foreach (const QString &warning, checkingVisitor.getWarnings()) {
        qWarning() << qPrintable(warning);
    }
}

Item isChild of another Item in QML

Damned, QML is inconsistent! Things have a content, data or children. And apparently they can all mean the same thing. So how do we know if something is a child of something else?

After a failed stackoverflow search I gave up on copy-paste coding and invented the damn thing myself.

function isChild( a_child, a_parent ) {
	if ( a_parent === null ) {
		return false
	}

	var tmp = ( a_parent.hasOwnProperty("content") ? a_parent.content
		: ( a_parent.hasOwnProperty("children") ? a_parent.children : a_parent.data ) )

	if ( tmp === null || tmp === undefined ) {
		return false
	}

	for (var i = 0; i < tmp.length; ++i) {

		if ( tmp[i] === a_child ) {
			return true
		} else {
			if ( isChild ( a_child, tmp[i] ) ) {
				return true
			}
		}
	}
	return false
}

Composition and aggregation to choose memory types in Qt

As we all know has Qt types like QPointerQSharedPointer and we know about its object trees. So when do we use what?

Let’s first go back to school, and remember the difference between composition and aggregation. Most of you probably remember drawings like this?

It thought us when to use composition, and when to use aggregation:

  • Use composition when the user can’t exist without the dependency. For example a Human can’t exist without a Head unless it ceases to be a human. You could also model Arm, Hand, Finger and Leg as aggregates but it might not make sense in your model (for a patient in a hospital perhaps it does?)
  • Use aggregate when the user can exist without the dependency: A car without a passenger is still a car in most models.

This model in the picture will for example tell us that a car’s passenger must have ten fingers.

But what does this have to do with QPointer, QSharedPointer and Qt’s object trees?

First situation is a shared composition. Both Owner1 and Owner2 can’t survive without Shared (composition, filled up diamonds). For this situation you would typically use a QSharedPointer<Shared> at Owner1 and Owner2:

If there is no other owner, then it’s probably better to just use Qt’s object trees and setParent() instead. Note that for example QML’s GC is not very well aware of QSharedPointer, but does seem to understand Qt’s object trees.

Second situation are shared users. User1 and User2 can stay alive when Shared goes away (aggregation, empty diamonds). In this situation you typically use a QPointer<Shared> at User1 and at User2. You want to be aware when Shared goes away. QPointer<Shared>’s isNull() will become true after that happened.

Third situation is a mixed one. In this case you could at Owner use a QSharedPointer<Shared> or a parented raw QObject pointer (using setParent()), but a QPointer<Shared> at User. When Owner goes away and its destructor (due to the parenting) deletes Shared, User can check for it using the previously mentioned isNull check.

Finally if you have a typical object tree, then use QObject’s infrastructure for this.

 

 

Putting an LRU in your code

For the ones who didn’t find the LRU in Tracker’s code (and for the ones who where lazy).

Let’s say we will have instances of something called a Statement. Each of those instances is relatively big. But we can recreate them relatively cheap. We will have a huge amount of them. But at any time we only need a handful of them.

The ones that are most recently used are most likely to be needed again soon.

First you make a structure that will hold some administration of the LRU:

typedef struct {
	Statement *head;
	Statement *tail;
	unsigned int size;
	unsigned int max;
} StatementLru;

Then we make the user of a Statement (a view or a model). I’ll be using a Map here. You can in Qt for example use QMap for this. Usually I want relatively fast access based on a key. You could also each time loop the stmt_lru to find the instance you want in useStatement based on something in Statement itself. That would rid yourself of the overhead of a map.

class StatementUser
{
	StatementUser();
	~StatementUser();
	void useStatement(KeyType key);
private:
	StatementLru stmt_lru;
	Map<KeyType, Statement*> stmts;
	StatementFactory stmt_factory;
}

Then we will add to the private fields of the Statement class the members prev and next: We’ll make a circular doubly linked list.

class Statement: QObject {
	Q_OBJECT
    ...
private:
	Statement *next;
	Statement *prev;
};

Next we initialize the LRU:

StatementUser::StatementUser() 
{
	stmt_lru.max = 500;
	stmt_lru.size = 0;		
}

Then we implement using the statements

void StatementUser::useStatement(KeyType key)
{
	Statement *stmt;

	if (!stmts.get (key, &stmt)) {

		stmt = stmt_factory.createStatement(key);

		stmts.insert (key, stmt);

		/* So the ring looks a bit like this: *
		 *                                    *
		 *    .--tail  .--head                *
		 *    |        |                      *
		 *  [p-n] -> [p-n] -> [p-n] -> [p-n]  *
		 *    ^                          |    *
		 *    `- [n-p] <- [n-p] <--------'    */

		if (stmt_lru.size >= stmt_lru.max) {
			Statement *new_head;

		/* We reached max-size of the LRU stmt cache. Destroy current
		 * least recently used (stmt_lru.head) and fix the ring. For
		 * that we take out the current head, and close the ring.
		 * Then we assign head->next as new head. */

			new_head = stmt_lru.head->next;
			auto to_del = stmts.find (stmt_lru.head);
			stmts.remove (to_del);
			delete stmt_lru.head;
			stmt_lru.size--;
			stmt_lru.head = new_head;
		} else {
			if (stmt_lru.size == 0) {
				stmt_lru.head = stmt;
				stmt_lru.tail = stmt;
			}
		}

	/* Set the current stmt (which is always new here) as the new tail
	 * (new most recent used). We insert current stmt between head and
	 * current tail, and we set tail to current stmt. */

		stmt_lru.size++;
		stmt->next = stmt_lru.head;
		stmt_lru.head->prev = stmt;

		stmt_lru.tail->next = stmt;
		stmt->prev = stmt_lru.tail;
		stmt_lru.tail = stmt;

	} else {
		if (stmt == stmt_lru.head) {

		/* Current stmt is least recently used, shift head and tail
		 * of the ring to efficiently make it most recently used. */

			stmt_lru.head = stmt_lru.head->next;
			stmt_lru.tail = stmt_lru.tail->next;
		} else if (stmt != stmt_lru.tail) {

		/* Current statement isn't most recently used, make it most
		 * recently used now (less efficient way than above). */

		/* Take stmt out of the list and close the ring */
			stmt->prev->next = stmt->next;
			stmt->next->prev = stmt->prev;

		/* Put stmt as tail (most recent used) */
			stmt->next = stmt_lru.head;
			stmt_lru.head->prev = stmt;
			stmt->prev = stmt_lru.tail;
			stmt_lru.tail->next = stmt;
			stmt_lru.tail = stmt;
		}

	/* if (stmt == tail), it's already the most recently used in the
	 * ring, so in this case we do nothing of course */
	}

	/* Use stmt */

	return;
}

In case StatementUser and Statement form a composition (StatementUser owns Statement, which is what makes most sense), don’t forget to delete the instances in the destructor of StatementUser. In the example’s case we used heap objects. You can loop the stmt_lru or the map here.

StatementUser::~StatementUser()
{
	Map<KeyType, Statement*>::iterator i;
    	for (i = stmts.begin(); i != stmts.end(); ++i) {
		delete i.value();
	}
}

Secretly reusing my own LRU code

Last week, I secretly reused my own LRU code in the model of the editor of a CNC machine (has truly huge files, needs a statement editor). I rewrote my own code, of course. It’s Qt based, not GLib. Wouldn’t work in original form anyway. But the same principle. Don’t tell Jürg who helped me write that, back then.

Extra points and free beer for people who can find it in Tracker’s code.