Doe nu eens normaal

Zoals ik al voorspelde wordt onze overheid aangeklaagd omdat ze te weinig doet om kinderen van Syrië strijders in veiligheid te brengen.

Ongeacht hoe moeilijk dit onderwerp ook ligt, mogen we nooit onschuldige kinderen gaan veroordelen. Deze kinderen hebben niet gekozen waar hun ouders schuldig aan zijn. Ons land is verantwoordelijk om die kinderen op te vangen, er voor te zorgen en ze veiligheid te bieden.

Zelfs na de Tweede Wereld Oorlog deden we niet zo raar over de kinderen van collaborateurs. We kunnen dit niet maken.

Het kan voor mij niet. Het arbitrair straffen van onschuldige kinderen hoort strafbaar te zijn. Dat is een schending van de mensenrechten.

Wat is onfatsoenlijk?

To be able to think, you have to risk being offensive

I mean, look at the conversation we’re having right now. You’re certainly willing to risk offending me in the pursuit of truth. Why should you have the right to do that? It’s been rather uncomfortable.

— Jordan Peterson, 2018

Clowns to the right of me

Wat ontbreekt* in de aanpassingen van het voorstel voor de aftapwet van de Nederlandse overheid is een rechterlijke toetsing van de proportionaliteit om al dan niet over te gaan tot een digitale zoeking. Zo’n zoeking is wat mij betreft gelijkaardig aan een huiszoeking.

Dit is onontbeerlijk in een verlichte samenleving waar de drie machten gescheiden zijn.

Spinoza, dé bodemvoorbereider voor de bodem waarop de verlichtingsfilosofie werd gebaseerd, was een Amsterdammer. Het is dus een aardshock voor zij die zich met filosofie bezig houden mee te maken dat Nederland niet meer mee doet.

Noot* dat de toetsingscommissie bestaat uit twee Nederlandse rechters. Twee zulke rechters kunnen nooit een degelijk proportionaliteitsonderzoek uitvoeren voor alle aanvragen.

 

Verkoop met verlies

Vandaag wil ik de aandacht op een Belgische wet over het verkopen met verlies. Ons land verbiedt, bij wet, elke handelaar een goed met verlies te verkopen. Dat is de regel, in ons België.

Die regel heeft (terecht) uitzonderingen. De definitie van de uitzondering wil zeggen dat ze niet de regel zijn: de verkoop met verlies is in België slechts per uitzondering toegestaan:

  • naar aanleiding van soldenverkoop of uitverkoop;
  • met als doel de goederen die vatbaar zijn voor snel bederf van de hand te doen als hun bewaring niet meer kan worden verzekerd;
  • ten gevolge externe omstandigheden;
  • goederen die technisch voorbijgestreefd zijn of beschadigd zijn;
  • de noodzakelijkheid van concurrentie.

Ik vermoed dat onze wet bestaat om oneerlijke concurrentie te bestrijden. Een handelaar kan dus niet een bepaald product (bv. een game console) tegen verlies verkopen om zo marktdominantie te verkrijgen voor een ander product uit zijn gamma (bv. games), bv. met als doel concurrenten uit de markt te weren.

Volgens mij is het daarom zo dat, moest een game console -producent met verlies een console verkopen, dit illegaal is in België.

Laten we aannemen dat game console producenten, die actief zijn in (de verkoop in) België, de Belgische wet volgen. Dan volgt dat ze hun game consoles niet tegen verlies verkopen. Ze maken dus winst. Moesten ze dat niet doen dan moeten ze voldoen aan uitzonderlijke voorwaarden, in de (eerder vermelde) Belgische wet, die hen toelaat wel verlies te maken. In alle andere gevallen zouden ze in de ontwettigheid verkeren. Dat is de Belgische wet.

Dat maakt dat de aanschaf van zo’n game console, als Belgisch consument, betekent dat de producent -en verkoper een zekere winst hebben gemaakt door mijn aankoop. Er is dus geen sprake van verlies. Tenzij de producent -of verkoper in België betrokken is bij onwettige zaken.

Laten we aannemen dat we op zo’n console, na aanschaf, een andere software willen draaien. Dan kan de producent/verkoper dus niet beweren dat zijn winst gemaakt wordt door zaken die naderhand verkocht zouden worden (a.d.h.v. bv. originele software).

Hun winst is met andere woorden al gemaakt. Op de game console zelf. Indien niet, dan zou de producent of verkoper in onwettigheid verkeren (in België). Daarvan nemen we aan dat dit zo niet verlopen is. Want anders zou men het goed niet mogen verkopen. Het goed is wel verkocht. Volgens Belgische wetgeving (toch?).

Indien niet, dan is de producent -en of verkoper verantwoordelijk. In geen geval de consument.

200 cybersoldaten nodig?

Hoe lok je de gepassioneerde computernerds?

  • Zorg ervoor dat ze opleiding krijgen. Ook in zaken die niet technisch zijn. Laat toe dat ze zich verdiepen in dieptechnische zaken. Bv. low level softwareontwikkeling, electronica, en zo verder. Combineer hun (bestaande) kennis met nieuwe toepassingen. Een gepassioneerde (computer)nerd wil een leven lang bijleren en vooral: al hun kennis combineren met andere ideeën;
  • Laat toe dat ze publiek laten zien wie ze zijn en wat ze kunnen. Laat zij die dat graag doen toe dat ze op bv. radio, Internet en TV komen vertellen hoe hun werk maatschappelijk relevant is. Spreek duidelijk af wat wel en wat niet geheim moet blijven, uiteraard;
  • Zorg ervoor dat ze met regelmaat naar een hackercon of een andere conference kunnen gaan. Uiteraard zowizo bv. FOSDEM (niet echt een hackercon, maar ga er toch maar met z’n allen naartoe). Maar bv. de CCC conferences in Duitsland, SHA2017 in Nederland, en zo verder. Wees daar in ieder geval, zonder schroom, aanwezig;
  • Organiseer misschien een eigen hackercon in België. Waarom niet?
  • Maak het niet te gemakkelijk om toe te treden. Dat je er 200 nodig hebt wil niet zeggen dat de eerste de beste goed genoeg zijn;
  • Zorg ervoor dat ze goed verdienen. Begrijp dat de privé hen meer biedt dan de overheid;
  • Publiceer met regelmaat (hun) code als open source op bv. github. Bv. een Wireshark plugin of log analysetools die onze overheid gebruikt? Laat ze helpen met andere open source projecten. Kijk bv. naar hoe we onze eID software (FireFox plugins, e.d.) publiceren;
  • We hebben veel kennis van encryptie in onze universiteiten (Rijndael), stuur ze op cursus daarover bij onze cryptografen;
  • Zorg ervoor dat onze diensten géén fouten maken tegen de Belgische wetgeving. Alle echte goei zijn zo idealistisch als Edward Snowden en willen goed doen voor de samenleving. M.a.w. De wet, de privacy commissie en het Comité I doen er toe.

Veel success. Ik ben erg benieuwd.

Have confidence in yourself – technology will never replace human beings

Children aren’t worried about the future. Young people aren’t worried about the future; they’re worried about us: us leading them into the future we envision

Jack Ma — Oct 2017, keynote speech at Alibaba Cloud’s Computing Conference in Hangzhou

Comité I deelt informatie met De Tijd. Waarom niet met de burger?

Onze inlichtingendiensten en Comité I geven dit jaar enkele cijfers over het speurwerk van staatsveiligheid, blijkbaar ‘vertrouwelijk’, aan een Belgische krant.

Het is spijtig dat gewone burgers dit niet zelf (eenvoudig) kunnen vinden op de website van Comité I. Wel kon ik een ouder verslag vinden van 2014 – 2015.

Misschien moet men bijzondere opsporingsmethoden gebruiken om officiële informatie vrijgegeven door Comité I te vinden? Laat ik dat maar niet doen. Ik heb er eigenlijk geen idee van waarom we dan maar De Tijd moeten vertrouwen, en waarom we als burger niet meteen zelf het originele verslag kunnen lezen?

Ik heb altijd gevonden dat het vrijgeven van zulke informatie perfect kan zonder één en ander te onthullen wat het criminelen gemakkelijker maakt. Deze vrijgave van cijfers bewijst dat, volgens mij. Ons land blijkt vrij uniek te zijn met het vrijgeven van dit soort gegevens. Zulke openbaarheid van bestuur van onze overheid is iets waar wij burgers dan ook trots op mogen zijn, vind ik. Het siert de medewerkers van de inlichtingendiensten, en Comité I, dat dit in ons land mogelijk is.

Hoewel er een forse toename is in terrorisme dossiers, wat te verwachten was na wat er gebeurd is in Zaventem, blijkt er geen sprake te zijn van grootschalig aftappen of van grote inbreuken, of zo iets. Slechts één procent van de operaties moest door Comité I stopgezet worden. Dat is één procent te veel, maar dat is eerlijk gezegd ook vrij weinig. Een vraag is hoe Comité I er voor zorgt dat dit a) zo weinig blijft en b) steeds minder wordt? Worden er cursussen gegeven aan de medewerkers van de diensten? Wordt men desnoods gesanctioneerd bij (herhaaldelijke) inbreuken?

Er wordt meer gebruik gemaakt van het inbreken op computersystemen, en ook dat lijkt me logisch: heel wat criminaliteit verhuist de dag van vandaag naar de digitale wereld. Ik vraag me daar wel bij af of onze inlichtingendiensten voldoende scholing en recruitering van specialisten ter zake doet. Het is ook eenvoudiger inbreuken tegen de wet te verbergen dan bij gebruik van meer conventionele bijzondere inlichtingendiensten. Snel een tap afzetten en de logs en data verwijderen is eenvoudiger dan officiële verslagen te vernietigen. Toch moet ook dit allemaal volgens de wet gebeuren. Uiteraard.

Een vraag blijft voor mij wel welk percentage van de operaties Comité I heeft gemonitord? Want, indien er slechts één procent van de operaties door Comité I moest stopgezet worden, maar het Comité I onderzoekt maar twee procent van alle gevoerde operaties, dan zou dat willen zeggen dat de helft van alle operaties foutief uitgevoerd worden. Vermoedelijk onderzoekt men veel meer. Maar hoe weet de burger dat? Ik zie ook niet hoe het onthullen van dat percentage het criminelen eenvoudiger maakt. Misschien, vond ik ook deze informatie gewoon nog niet?

Leuk dat Comité I meldt dat er vorig jaar geen enkele journalist, arts of advocaat een doelwit is geweest. Dat zal journalist Lars van De Tijd heel leuk vinden. Het is vermoedelijk een reactie op dit nieuwsfeitOnze wet is hier, terecht, heel specifiek in. Ze moet, uiteraard, gevolgd worden. Éénieder in dit land, ook criminelen, moeten in vertrouwen medische verzorging kunnen genieten. Het afluisteren van een arts kan slechts in zeer uitzonderlijke gevallen (bv. wanneer de arts zelf betrokken is bij de criminele activiteiten van zijn of haar patiënt). Journalisten en advocaten moeten voorts ook altijd hun werk onafhankelijk kunnen doen.

Ik zou willen herhalen wat Peter Buysrogge, N-VA-Kamerlid, ook al liet weten: Het stelt ons gerust dat de inlichtingendiensten hun bevoegdheden, blijkbaar, correct toepassen. Maar voor mij mag hieraan toegevoegd worden dat het ons land zou sieren, en haar burgers nog meer geruststellen, moest er meer informatie over de werking van controleorgaan Comité I zelf gepubliceerd worden.

RE: Bye Facebook

Wim made a stir in the land of the web. Good for Wim that he rid himself of the shackles of social media.

But how will we bring a generation of people, who are now more or less addicted to social media, to a new platform? And what should that platform look like?

I’m not a anthropologist, but I believe human nature of organizing around new concepts and techniques is that we, humans, start central and monolithic. Then we fine-tune it. We figure out that the central organization and monolithic implementation of it becomes a limiting factor. Then we decentralize it.

The next step for all those existing and potential so-called ‘online services’ is to become fully decentralized.

Every family or home should have its own IMAP and SMTP server. Should that be JMAP instead? Probably. But that ain’t the point. The fact that every family or home will have its own, is. For chat, XMPP’s s2s is like SMTP. Postfix is an implementation of SMTP like ejabberd is for XMPP’s s2s. We have Cyrus, Dovecot and others for IMAP, which is the c2s of course. And soon we’ll probably have JMAP, too. Addressability? IPv6.

Why not something like this for social media? For the next online appliance, too? Augmented reality worlds can be negotiated in a distributed fashion. Why must Second Life necessarily be centralized? Surely we can run Linden Lab’s server software, locally.

Simple, because money is not interested in anything non-centralized. Not yet.

In the other news, the Internet stopped working truly well ever since money became its driving factor.

ps. The surest way to corrupt a youth is to instruct him to hold in higher esteem those who think alike than those who think different. Quote by Friedrich Nietzsche.

The undoable editor that can open > 4 GB text files

We are making an editor for industrial uses at Heidenhain. This is to make big Klartext programs, editable. I’m sure other industries could also use that.

Nowadays these programs often come out of a conversion from a CAD-CAM format. Before you can mill and turn your pesky military secrets on one of the machines controlled by a Heidenhain set, you’ll have to tweak the program that you converted from your CAD-CAM product. We are making the editor for that.

I wrote on this blog how we will instantaneously open those >4GB files, ready for editing. It looks a lot like how I made the E-mail client modest open the headers instantaneously on the N900. Basically, having a partition or index table that gets mmapped.

We’re also making the overlaying (the changes made by the user) undoable. The APIs for that kinda look like this. All examples on my blog are amateur extracts of the real thing, of course.

I feel like it’s actually going to work out. Architecturally and organizationally the other developers in our team are getting at the right level of expertise and sense of wanting this.

That is most important for anything to make it happen.

It feels a bit like how Nokia was: I’m learning a lot about myself from techleading: how to propose a design, concept or idea; how to convince deeply technical people; how to push others to go further than what they can already do. How to make a team quit competing and start sharing a common goal. The infrastructure for that was provided to me by Nokia. At Heidenhain, I feel like having played a small role in it.

Beste VRT, over PGP

PGP, Pretty Good Privacy, is niet enkel te koop op Het Internet; het is zowel gratis als dat het open source is. Dat wil zeggen dat iedereen op deze planeet de broncode van PGP kan downloaden, compileren en aanpassen en dat iedereen het op een telefoon kan zetten.

Velen gebruiken dan ook zulke encryptiesoftware voor allerlei redenen. Vaak zonder dat ze het door hebben (https websites, de diensten van je bank, online aankopen, Whatsapp berichten, en zo verder). Soms hebben ze het wel door (dat zijn dan vaak techneuten).

Enkelingen doen dat om hun communicatie over criminele plannen te versleutelen. Maar velen anderen doen dat om hun bedrijfsgegevens, privacy, persoonlijke data en zo verder te beveiligen. Er zouden ook overheden zijn, naar het schijnt, zoals de onze, bijvoorbeeld, die het veelvuldig gebruiken. Volgens geruchten gebruiken alle militairen het. Ik ben er van overtuigd dat jullie werkgever, de VRT, het ook heel veel gebruikt en zelfs oplegt. Een beetje serieus journalist gebruikt het tegenwoordig ook voor, laat ik hopen, alles.

PGP is niet illegaal. Het versleutelen van berichten is niet illegaal. Dat de politie het daarom niet meer kan lezen, is op zichzelf niet illegaal. Er staat in onze Belgische wetgeving helemaal niets over het illegaal zijn van het versleutelen van berichten. Er staat in onze Belgische wetgeving helemaal niets over het illegaal zijn van bv. software zoals PGP.

Versleutelen van berichten bestaat ook al eeuwen. Nee, millennia. Misschien zelfs wel al tienduizenden jaren. Kinderen doen het en leren het. Misschien niet op al te professionele manier. Maar sommige kinderlijk eenvoudige encryptietechnieken zijn theoretisch onkraakbaar. Zoals bv. de one time pad

Sterker nog, onze Belgische universiteiten staan over de hele wereld bekend om haar wiskundigen die zich met cryptografie bezig houden. De wereldwijd belangrijkste encryptiestandaard, Rijndael, werd door Leuvense studenten ontwikkeld. Die PGP software gebruikt die encryptiestandaard, ook. Het staat tegenwoordig bekend als de Advanced Encryption Standard, AES, en wordt oa. militair vrijwel overal ingezet.

Dat een aantal mensen van het gerecht en de politie het lastig vinden dat een aantal criminelen gebruik maken van software zoals PGP, betekent op geen enkele manier dat het gebruik van en het voorzien van telefoons met PGP, op zichzelf, illegaal is. Helemaal niet. Het is dus vrij onnozel om in jullie journaal te laten uitschijnen als zou dat wel het geval zijn. Dat is het niet. Zeker in extreme tijden zoals nu is het gevaarlijk wanneer de media zoiets doet uitschijnen. Straks maakt men de gewone burger weer bang over allerlei dingen, en dan gaat de politiek domme eisen stellen zoals het verbieden van encryptie.

Het versleutelen van berichten is een erg belangrijk onderdeel, in de technologie, om die technologie veilig en betrouwbaar te laten werken. Het ontbreken van de mogelijkheid om berichten en gegevens te versleutelen zou werkelijk catastrofale gevolgen hebben.

Het zou ook geen enkele crimineel weerhouden toch één en ander te encrypteren. Encryptie verbieden zou letterlijk alleen maar de onschuldige burger schaden. De crimineel zou er net voordeel uit halen; de crimineel wordt het daardoor plots veel eenvoudiger gemaakt om bij onschuldige burgers (die geen encryptie meer kunnen gebruiken) digitaal in te breken.

Denk in deze extreme tijden goed na wat je in jullie mediakanaal, het nationale nieuws, doet uitschijnen. Als techneut vind ik het bijzonder onverantwoordelijk van jullie. OOK en vooral wanneer de bedoeling was om het nieuws zo dom mogelijk te brengen. Alsof onze burgers het niet zouden aankunnen om correct geïnformeerd te worden over deze materie.

Scrum is (best done) like a soccer team

As a freelancer I saw many companies, many situations and worked with many Project Managers, Product Owners, Scrum Masters and god knows what names the HR department came up with.

What is most important, in my experience, is that the people leading the team try to focus the people in the group on as few common goals as possible during one sprint. The more stories or goals the team has to finish, the more individualism and the fewer things will get done (with done being defined by your definition of done).

Differently put you should try to make your team work like how a soccer team plays. You try to make three, four or five goals per sprint. But you do this as a team.

Example: When a story isn’t finished at the end of the sprint; it’s the team’s fault. Not the fault of the one guy that worked on it. The team has to find a solution. If it’s always the same guy being lazy, that’s not the project’s or the team’s results. You or HR deals with that guy later. Doing so is outside of Scrum’s scope. It’s not for your retrospective discussion. But do sanction the team for not delivering.

Another example is not to put too much stories on the task board and yet to keep stories as small and/or well defined as possible. Too much stories or too large stories will result in every individual picking a different story (or subtask of the larger story) to be responsible for. At the end of the sprint none of these will be really finished. And the developers in the team won’t care about the other features being developed during the sprint. So they will dislike having to review other people’s features. They’ll have difficulty finding a reviewer. They won’t communicate with each other. They’ll become careless and dispassionate.

Your planning caused that. That makes you a bad team player. The coach is part of the team.

Onlife, Hoe de digitale wereld je leven bepaalt

Moraal filosofe Katleen Gabriels presenteerde gisteren haar boekOnlife, Hoe de digitale wereld je leven bepaalt’. Ik ben dus maar eens gaan kijken. Ik was onder de indruk.

Haar uiteenzetting was gebalanceerd; ze klonk geïnformeerd. Het debat met oa. Sven Gatz, Pedro De Bruyckere en Karel Verhoeven was eigenlijk ook wel cava. Ik ben dus erg benieuwd naar het boek.

Na een Spinoza-kenner hebben we dus nu ook een moraal filosofe die zich met oa. Internet of Things dingen zal gaan bezig houden. Ik vind het dus wel goed dat de filosofie van’t land zich eindelijk eens komt moeien. De consument gelooft ons, techneuten, toch niet dat al die rommel die ze gekocht hebben dikke rotzooi is. Dus misschien dat ze wat gaan luisteren naar s’lands filosofen? Ik denk het niet. Maar slechter zal de situatie er ook niet van worden, hé?

Enfin. Medeneurdjes contacteer die Katleen en vertel over wat je zoal hebt meegemaakt wat onethisch is. Wie weet verwerkt ze je verhaal in een uiteenzetting of volgend boek? Je kan dat nooit weten he. Je moest trouwens toch eens van die zolder afkomen.

De afspraak

Den NV-A vandaag in De Afspraak (onze eigen dezinformatsiya):

Het kinderrechtenverdrag versus de vrijheid van meningsuiting van de prinses van België. Dat, om de liefde voor het koningshuis van een liberaal, Herman De Croo, te pareren.

Het vrije debat, het is toch iets mooi.

Niet waar?